آسمان را بنگر که هنوز بعد صدها شب و روز

مثل آن روز نخست

گرم و آبی و پر از مهر به ما می خندد

یا زمینی که از سردی شب های خزان

نه شکست و نه گرفت

بلکه از عاطفه لبریز شد و نفسی از سرامید کشید

و در آغاز بهار دشتی از یاس سپید زیر پاهامان ریخت

تا بگوید که هنوز پر از  امنیت احساس خداست!

ماه من غصه چرا؟

تو مرا داری و من هر شب و روز

آرزویم همه خوشبختی توست

ماه من

دل به غم دادن و از یاس سخن ها گفتن

کار آن هایی نیست که خدا را دارند

ماه من

غم واندوه اگر هم روزی مثل باران بارید

با نگاهت به خدا چتر شادی وا کن! 

و بگو با دل خود که خدا هست،خدا هست خدا

او همانیست که در تارترین لحظه شب

راه نورانی امید نشانم می داد

او همانیست که هر لحظه دلش می خواهد

همه زندگی ام غرق شادی باشد

ماه من

غصه اگر هست بگو تا باشد

معنی خوشبختی، بودن اندوه است

این همه غصه و غم،

این همه شادی و شور

چه بخواهی و چه نه میوه یک باغند

همه را باهم و با عشق بچین

ولی از یاد مبر، پشت هر کوه بلند

سبزه زاری است پر از یاد خدا

                          ودر آن باز کسی می خواند

                                         که خدا هست،خدا هست خدا